The Bar by Bavaria

Was al een tijd niet op Eindhoven airport geweest maar was positief verrassend door deze bar. Het was vrijdagmiddag dus druk, maar niet al te druk. Orders kwamen snel door zowel via de bar als de QR code en we hadden in no-time een paar goudgele rakkers voor onze neuzen.

Makkelijk en snel - zoals het op een luchthaven hoort te zijn. Prijzen zijn natuurlijk niet mals, maar wel handig om nog iets te eten voor je aan vliegtuigcatering wordt overgelaten. Bij het binnenkomen kan je de ar van de tafel scannen en meteen bestellen. Eten volgt een 10-tal minuten later.

Mijn ontgroening bij de Bavaria Bar. Wat een opluchting om hier mijn eerste (en zeker niet de laatste) Bavaria in de enige echte Bavaria Bar te drinken. Na een helse weg naar Eindhoven airport hebben ik en mijn compagnons ons hier weten ze bezatten. Ronde na ronde werd besteld en hebben de ochtend van ons leven gehad. Maar niets is minder waard. Na de derde ronde shots kwamen wij tot de waanzinnige verbazing dat wij onze vlucht met anderhalf uur hebben gemist. Geen fijn idee als je kijkt naar de huidige prijzen. Voor de rest top tent, alleen jammer dat ze op zaterdag gesloten zijn.

Ik snap niet waarom hieronder zoveel negatieve reacties staan.. Onze vlucht was 5,5 uur vertraagd en Transavia had problemen met de vouchers die we zouden krijgen. De medewerkers hier waren zó behulpzaam! Ze liepen met ons mee het vliegveld op en belden zelfs met de servicebalie om het samen op te lossen, echt superlief! Na een uur was het eindelijk geregeld (ondanks de slechte service van Transavia) en konden we daarna lekker gaan eten. De barmedewerkers waren bovendien echt súpervriendelijk en zorgden ervoor dat we alsnog een fijne ochtend hadden.

Vroeger dacht ik dat je alleen genegeerd kon worden door een ex, maar toen liep ik deze koffiezaak binnen. Daar stond ik dan, braaf bij de balie, als een verdwaalde ziel die alleen maar een cappuccino wilde. Het personeel keek me recht in de ogen, alsof ze mijn bestaan registreerden… en vervolgens besloten dat ik beter had kunnen verdwijnen. Na een minuut of wat begon ik me af te vragen of dit misschien een sociaal experiment was. Of erger nog: een generale repetitie voor mijn begrafenis, waar iedereen ook strak voor zich uit staart en niemand vraagt wat ik wil drinken. Volgende keer dus maar weer naar Starbucks. Daar voel je je tenminste nog genegeerd op de moderne manier: door een barista die je naam verkeerd op de beker schrijft.